# Kultura średniowiecznej Europy

Canonical: https://www.bookquiver.com/jacques-le-goff/pl/kultura-sredniowiecznej-europy/9788367020190

JSON version (same data): https://www.bookquiver.com/jacques-le-goff/pl/kultura-sredniowiecznej-europy/9788367020190.json

![Kultura średniowiecznej Europy](https://quivercdn.com/covers/aletheia/jacques-le-goff/kultura-sredniowiecznej-europy_978-83-6702-019-0.jpg?v=2026-08-04%2021%3A12%3A02)

- Book: [Kultura średniowiecznej Europy](https://www.bookquiver.com/jacques-le-goff/pl/kultura-sredniowiecznej-europy) ([Kultura średniowiecznej Europy.md](https://www.bookquiver.com/jacques-le-goff/pl/kultura-sredniowiecznej-europy.md))
- Authors: [Jacques Le Goff](https://www.bookquiver.com/jacques-le-goff)
- Publisher: aletheia
- ISBN: 978-83-6702-019-0
- Pages: 826
- Published: 2022-11-01
- Language: pl_PL
- Binding: Softcover

## Description

To bodaj najsłynniejsze dzieło francuskiego mediewisty Jacques’a Le Goffa (1924–2014) zrewidowało nasz obraz średniowiecza zniekształcony zarówno przez krytyczne wobec niego oświecenie, jak i przez entuzjastyczny romantyzm. Dla Le Goffa czasy te to ani nie „ wieki ciemne”, ani nie wyidealizowana „ złota legenda”, „ mit założycielski” niejednego europejskiego narodu. Jego monumentalna, encyklopedyczna praca z 1964 roku podejmuje całościowe badanie epoki wprawdzie historyczne, ale przy zastosowaniu wyników badań z innych dziedzin, datowanie C 14 włączywszy (przeszłość należy do przyszłości, do nowych odkryć o starych dziejach). Charakteryzuje średniowiecze jako bliższe społeczeństwom pierwotnym niż współczesnym ze względu na powolność zmian, swoistą pozaczasowość, „ długie trwanie” wskutek „ przywiązania do ziemi”. Jest to „ społeczeństwo gruntu”, bardziej wiejskie niż miejskie. Jego statyczność nie oznacza jednak regresu. Wyspy ludzi wykształconych na morzu niepiśmiennej ludności rozwijały technikę i powołały do życia uniwersytety. To właśnie średniowiecze, rzecz znamienna, wynalazło czyściec między skrajnościami nieba i piekła. Le Goff starał się ujrzeć w tej epoce narodziny Europy, zwłaszcza jej części dziedziczącej kulturę po zachodnim cesarstwie rzymskim. W późnych latach rozciągnął to dziedzictwo – i średniowiecze – na okres aż po nowożytność, nie uznając renesansu za osobną epokę. Jedności tych stuleci pośredniczących między starożytnością a współczesnością upatrywał w ludzkiej obróbce ziemi ze spojrzeniem skierowanym w niebo.