# Pejzaż z drzewem

Canonical: https://www.bookquiver.com/michael-kruger/pl/pejzaz-z-drzewem/9788360046661

JSON version (same data): https://www.bookquiver.com/michael-kruger/pl/pejzaz-z-drzewem/9788360046661.json

![Pejzaż z drzewem](https://quivercdn.com/covers/wydawnictwo-zeszytow-literackich/michael-kruger/pejzaz-z-drzewem_978-83-6004-666-1-56268036.jpg?v=2026-09-03%2017%3A08%3A13)

- Book: [Pejzaż z drzewem](https://www.bookquiver.com/michael-kruger/pl/pejzaz-z-drzewem) ([Pejzaż z drzewem.md](https://www.bookquiver.com/michael-kruger/pl/pejzaz-z-drzewem.md))
- Authors: [Michael Krüger](https://www.bookquiver.com/michael-kruger)
- Publisher: Wydawnictwo Zeszytów Literackich
- ISBN: 978-83-6004-666-1
- Pages: 64
- Published: 2013-01-01
- Language: pl_PL
- Binding: Softcover

## Description

Wybór wierszy Michaela Krügera — po raz pierwszy po polsku… Wiersze Michaela Krügera są delikatne, cechuje je urocza i bezwzględna, chciałoby się powiedzieć bezkompromisowa nieoficjalność. Zrobione są nie ze stali i nie z marmuru, tylko z jedwabiu. [...] Wydaje się, że wiersze Michaela Krügera dzieją się nigdzie — albo może tam, gdzie nigdzie dobrze by się czuło: na skraju lasu, w ogrodzie pod drzewem morwy, w wyobraźni, w opuszczonym sadzie, w miejscach niemożliwych, pod pajęczyną, w klatce papugi, raczej w niedzielę niż w poniedziałek, w małym miasteczku czy na odległym przedmieściu, a nie w jakiejkolwiek stolicy [...]. Te wiersze są skromne, miękkie — i piękne. Jak się to często zdarza, potrzebujemy chwili skupienia, a może kilkunastu takich chwil, żeby ich piękno uchwycić, i także ich oryginalność, biorącą się z ich „ marginesowości”. To są glosy, komentarze pisane na mankiecie świata. Adam Zagajewski Do niewielu dzisiejszych autorów lirycznych określenie „ poeta natury” pasuje tak doskonale jak do Michaela Krügera. W oknie, przez które wygląda on na świat, niemal zawsze widać rośliny i zwierzęta, a czasem cały pejzaż; czuje się zapachy, ogląda zachody słońca, słyszy pieśni cykad i georgiki żuków. [...] Język wiersza Krügera pewnie pokonuje wyznaczone dukty, miarowym zdaniem o czytelnej składni, nienatarczywą metaforą, czasem popadając w lekko wzniosły ton (wszak wzniosłe bywa westchnienie melancholika). To język liryki nowoczesnej, która ma już za sobą artystowskie uniesienia, a w sobie dystans do eksperymentu. Andrzej Kopacki