# Auschwitz. Monografia człowieka

Canonical: https://www.bookquiver.com/piotr-cywinski/pl/auschwitz-monografia-czlowieka/9788377043547

![Auschwitz. Monografia człowieka](https://quivercdn.com/covers/panstwowe-muzeum-auschwitz-birkenau/piotr-cywinski/auschwitz-monografia-czlowieka_978-83-7704-354-7-c079d7d7.jpg?v=2026-09-04%2020%3A06%3A37)

- Book: [Auschwitz. Monografia człowieka](https://www.bookquiver.com/piotr-cywinski/pl/auschwitz-monografia-czlowieka) ([Auschwitz. Monografia człowieka.md](https://www.bookquiver.com/piotr-cywinski/pl/auschwitz-monografia-czlowieka.md))
- Authors: [Piotr Cywiński](https://www.bookquiver.com/piotr-cywinski)
- Publisher: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau
- ISBN: 978-83-7704-354-7
- Pages: 584
- Published: 2021-01-01
- Language: pl_PL
- Binding: Softcover

## Description

„ Auschwitz. Monografia człowieka” to pozycja wyjątkowa. Jest to pierwsza – na skalę światową – tak dogłębna próba wczytania się w emocje ludzkie wewnątrz obozu. To lektura obowiązkowa dla tych, którzy usiłują zrozumieć, czym był Auschwitz. Zbieranie materiałów i praca nad publikacją trwały niemalże sześć lat. Piotr Cywiński poddał analizie prawie 250 książek ze wspomnieniami ocalałych z niemieckiego nazistowskiego obozu Auschwitz, a także ogromny, niepublikowany jak dotąd, materiał archiwalny z ich relacjami. Na tej podstawie przedstawił głęboką refleksję nad kondycją człowieka poddawanego procesowi zlagrowania. Książka podzielona została na ponad trzydzieści rozdziałów, z których każdy poświęcony został osobnemu tematowi. To m. in. „ Początkowy szok”, „ Osamotnienie”, „ Śmierć” „ Głód”, „ Koleżeństwo”, „ Empatia”, „ Przyzwoitość, „ Walka i opór”, „ Kultura i nauka”, „ Strach” czy „ Nadzieja.” Wielkim atutem książki są niezwykle trafnie dobrane cytaty z wypowiedzi prawie 450 ocalałych z Auschwitz. Kończąc ostatni rozdział książki „ Auschwitz. Monografia człowieka” zatytułowany „ Wnioski” Piotr Cywiński napisał: „ Mam nadzieję, że moja próba przywrócenia tej perspektywy, o której ocalali mówili, a której nie potrafiliśmy w stopniu wystarczającym dostrzec, spełni moją powinność względem ich słów, wspomnień i przestróg. Względem nich samych. Mam też nadzieję, że spełni ona również rolę propozycji nowego podejścia w historiografii obozów koncentracyjnych i ośrodków zagłady, a może i innych badań nad ludobójstwami – tak by doświadczenie ludzkie, badane w polifonii głosów wspomnieniowych – stało pełniej w centrum uwagi badaczy kwestii. Nie im jesteśmy to dłużni, ale nam samym. I kolejnym pokoleniom. Zbyt ważne, dotkliwe i śmiercionośne było to doświadczenie, by je zamykać w liczbach, datach i faktach. Analizy wymagają ważniejszych, dużo ważniejszych kwestii poza tymi – stricte faktograficznymi – ustaleniami”.