Przyjaźń duchowa

Elred z Rievaulx (1109–1167),obok św. Bernarda z Clairvaux, jest wybitnym przedstawicielem XII-wiecznej reformy cysterskiej, którego liczne pisma na temat duchowości monastycznej i chrześcijańskiej nie były jeszcze tłumaczone na język polski. Książka Elreda, nazwanego chrześcijańskim Cyceronem, ponieważ często odwołuje się do cyceronowego De amicitia, jest pierwszym średniowiecznym dziełem poruszającym problem przyjaźni. Utwór Elreda, nie tylko rozwija temat przyjaźni, ale również – w formie dialogu – ukazuje go w zupełnie nowej, chrześcijańskiej perspektywie.