Albert Camus. Samotny i solidarny

Album ma nader atrakcyjną formę graficzną i stanowi jakby rodzaj bezcennej kroniki życia i twórczości autora „ Obcego”. Ale Polakom polecić go można także z innych powodów. „ Dżuma” pozostała jedną z największych powieści XX wieku i znajduje się także u nas na liście szkolnej lektury, pozostając książką czytaną, zwłaszcza przez młodzież. Odczytywana jako metafora wszelkiego totalitaryzmu będzie długo jeszcze dziełem w pełni współczesnym. Tytułem ciekawostki dodajmy, że podróżując po Europie krótko przed II wojną światową młody Camus odwiedził także Wrocław i Legnicę, tyle że miasta te oczywiście nie leżały wówczas w granicach naszego kraju. Camus po wojnie bywał trudnym partnerem polityków we Francji. Miał lewicowe poglądy, ale od dawna nie należał do żadnej partii i potępiał wszelkie totalitaryzmy ze stalinowskim włącznie, co doprowadziło do jego burzliwego rozstania z egzystencjalistami Sartrem i Simone de Beauvoir. Prześledzenie jego drogi życiowej poprzez zdjęcia i teksty od dzieciństwa w Algierze spędzonego w biedzie po nagrodę Nobla – wydaje się niezwykle pasjonujące. Tym bardziej, że ilustracje stanowią unikatowe zdjęcia.