Zarys historii polskiej bankowości centralnej

Działalność Banku Polskiego SA założonego 1924 roku przerwał wybuch drugiej wojny światowej. Jego władze kontynuowały ograniczoną do niewielu czynności działalność w Londynie, natomiast majątek w kraju został przejęty przez państwa okupacyjne. W końcu 1939 roku w części okupowanego kraju nazwanej Generalnym Gubernatorstwem władze niemieckie powołały Bank Emisyjny w Polsce z siedzibą w Krakowie. W chwili zakończenia wojny istniały więc dwie instytucje emisyjne: Bank Polski SA oraz Bank Emisyjny. W styczniu 1945 roku został utworzony Narodowy Bank Polski, podjęto też decyzję o likwidacji Banku Emisyjnego i cofnięciu uprawnień emisyjnych Bankowi Polski SA( został on zlikwidowany w 1951 r.