Η κλέφτρα των βιβλίων

Όταν η νεαρή Λίζελ φτάνει στο σπίτι των θετών γονιών της, έχοντας χάσει την οικογένειά της, το μόνο που κρατάει στα χέρια της είναι το κλεμμένο εγχειρίδιο ενός νεκροθάφτη, το οποίο δεν μπορεί καν να διαβάσει, αφού δεν ξέρει γραφή και ανάγνωση. Αυτή θα είναι και η αρχή της καριέρας της ως... κλέφτρας. Η Λίζελ αρχίζει να κλέβει βιβλία -βιβλία που πετάνε οι ναζί στη φωτιά για να τα κάψουν, βιβλία από τη βιβλιοθήκη του δημάρχου, βιβλία που τη συντροφεύουν στις περιπέτειές της παρέα με το φίλο της, Ρούντι, στους δρόμους της πόλης, βιβλία που θα γεμίσουν τις ώρες του άλλου φίλου της, του κυνηγημένου Μαξ. Κι ενώ οι βόμβες των συμμάχων πέφτουν συνεχώς και οι σειρήνες ουρλιάζουν, η Λίζελ μοιράζεται τα βιβλία της με τους γείτονές της στα καταφύγια και βρίσκει σ' αυτά παρηγοριά. Μέχρι που κάποια μέρα η σειρήνα θα αργήσει να σφυρίξει... Μια αξέχαστη ιστορία για τη δύναμη της ανθρωπιάς, για τις ανατροπές της ζωής, αλλά και για την αστείρευτη γοητεία των βιβλίων! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) « Σπάνια μου συμβαίνει να έχω στο μυαλό μου ένα βιβλίο που διάβασα εδώ και αρκετό καιρό και να θέλω να το ξαναδιαβάσω. Όχι τυχαία. Η ιστορία μπορεί να είναι ζοφερή, αλλά ξεχειλίζει από δύναμη και ανθρωπιά... Εξαιρετική γραφή, πραγματικό λογοτεχνικό κατόρθωμα που θα το απολαύσουν και οι έφηβοι αναγνώστες. Κατόρθωμα και η ολοζώντανη μετάφραση της Κώστιας Κοντολέων» (Λίτσα Ψαραύτη, συγγραφέας, περ. INDEX) « Δι-ηλικιακό μυθιστόρημα ικανό να συγκινήσει κάθε αναγνώστη. Μια περίεργη ιστορία ενηλικίωσης μέσα από βιβλία και σκληρή ζωή. Ενδιαφέρουσα η μέθοδος του συγγραφέα να παρεμβαίνει με μεσότιτλους και σχόλια, και να αποστασιοποιείται έτσι από τη δράση αλλά και τη σκέψη του αναγνώστη» (Γιάννης Μπασκόζος, περ. ΔΙΑΒΑΖΩ) « Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ αξίζει μια θέση στο ίδιο ράφι με το " Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ"... Γι' αυτό το αριστουργηματικό έργο δεν μπορεί να μιλήσει κανείς σε μία σελίδα. Μπορεί όμως να το διαβάσει και να χαρεί την ωραία γραφή, το πλήθος των συναισθημάτων, τις εναλλαγές από τη φρίκη στην πιο γλυκιά συγκίνηση, το σθένος και τον αλτρουισμό της ηρωίδας, και να γνωρίσει έτσι ένα σπουδαίο συγγραφέα» (εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)